Ik ga boodschappen doen, Idella.
Mankeert u niks, Miss Daisy ?
Mama... - Nee.
Je had wel in het ziekenhuis kunnen liggen, of in de rouwkamer.
Mooie augurken deze zomer.
Zelfs je bril is nog heel. - 't Lag aan de auto.
Je had verkeerd geschakeld. - Niet waar.
Idella, een augurkje bij het eten ? - Nee dank u.
Ik geef je een pot mee voor William.
Je zette 'm zo bij Pollack in de tuin.
Die LaSalle die ik vroeger had deed nooit zo.
Auto's doen niet, daar wordt mee gedaan.
Jij hebt die Chrysler zelf gemold. - Ik weet wel beter.
Je kost de verzekering 2700 dollar.
Geen enkele maatschappij wil je nog verzekeren.
Dat zeg je om me te kwetsen.
Ja hoor, ik zuig het allemaal uit m'n duim. Kijk nou 's naar buiten.
De verzekeringsmaatschappijen staan in de rij om jou te mogen verzekeren.
Als je hier leugens blijft verkopen, ga dan maar liever.
Goed, ik ga maar 's naar de zaak.
Florine wordt hysterisch als ik niet op tijd thuis ben.
Hebben jullie vanavond iets ? - Een etentje bij de Ansleys.
Dat vindt zij helemaal het einde, hé ?
Aanpappen met Anglicanen.
Je bent me er een, mama. Ik kom morgenavond langs.
Als ik er ben, want aan kennissen heb ik heus geen gebrek.
Goed, dan bel ik eerst. Maar ik moet een hartig woordje met je spreken.
Nee.
Ik moet over een half uur in de schoonheidssalon zijn.
Nee, ik wist niet dat ik minstens twee uur van tevoren moest bellen.
Een taxibedrijf dat niet voor een taxi kan zorgen.
Bel uw zoon, die stuurt wel een auto.
Dat is niet nodig, ik zeg de afspraak af en doe m'n haar zelf.
Soms denk ik dat u het verstand heeft van een garnaal.
'n Twee.
En bamboe vijf. - Ik heb m'n dag niet vandaag.
Fijn dat jullie bij mij zijn gekomen. Zonder auto ben ik een paria.
Wanneer krijg je een nieuwe ? - Weet ik niet, Boolie is zo sloom.
Ik haal je morgen op voor de synagoge. - Dat is lief van je.
Mama, ben je thuis ? - Wij zijn het maar.
Waarom heb je niet gebeld ? - We moeten zo weer weg.
We gaan uit rijden met de Millers. - Dat heb ik laten maken. Schattig hé ?
Schattig is het woord niet...
De nieuwe Greene, die wil ik lezen.
Sorry, hij moet morgen terug naar de bibliotheek.
Zal ik 'm voor je terugbrengen ? - Nee dank je, ik ga wel met de tram.
Wees nou niet zo koppig, je weet best dat we...
Ga nou maar, laat de paarden niet wachten.
Maakt die deur contact ?
Oscar ? Is alles in orde ?
Nee meneer, ik zit vast. - Dat weet ik.
Haal die hendel 's heen en weer. - Ik heb alles al geprobeerd.
Bel het liftbedrijf. - Heb ik gedaan, ze komen om een uur.
Weten ze dat het dringend is ?
U hoeft niet zo te schreeuwen, ik heb die lift niet kapotgemaakt.
Heb je daar dat spul voor Davison ? - Ja, dat is klaar.
't Had er gisteren moeten zijn. Bel nog 's.
Oscar ?
Ja, ik hoor je.
Zie je bovenaan de deuropening dat dingetje hangen ?
Wacht even... Ja, ik zie het.
Daar moet je aan frunniken tot ie pakt.
Dat is gebeurd. En nu ? - Nu die hendel overhalen.
Werkt u hier ? - Nee meneer, dit is Hoke.
Hoke Oolburn. - Hoe wist je dat, van die lift ?
Ik ben chauffeur geweest bij Avondale. Die lift daar was nog veel erger.
Ik had het laatst met u over Hoke. - Dat is waar ook.
Pardon, meneer... Jullie zijn toch joods ?
Ja, hoezo ? - Ik zou graag voor joden werken.
Ze zeggen dat ze gierig zijn en zo, maar dat gaat er bij mij niet in.
Fijn dat je er zo over denkt.
Wat was je laatste baan ? - Ik werkte bij rechter Stone...
een joodse heer, net als u. - Als chauffeur ?
Zeven jaar lang. Ik zou het nog doen als hij niet was overleden.
Mrs. Stone wou me mee hebben naar Savannah. M'n vrouw was toen al dood.
Ik heb het niet gedaan, ik wou niet zo ver bij m'n kleinkinderen weg.
Rechter Stone was een vriend van m'n vader. Ga zitten.
Straks, Mrs. Mc Clatchey.
Oscar vertelde dat u een chauffeur zocht.
Kinderen naar school rijden, mevrouw naar de schoonheidssalon brengen ?
Ik heb geen kinderen. - Wat jammer. Maar u bent nog jong...
ik zou me maar geen zorgen maken. - Bedankt, dat zal ik niet doen.
Ik zoek iemand om m'n moeder te rijden.
Neemt u me niet kwalijk, maar waarom neemt ze zelf niet iemand aan ?
Het is een lastige kwestie. - Ze is niet meer helemaal bij, zeker ?
Zo gaat dat nu eenmaal. - Nee, ze is nog goed bij.
Een beetje te goed, eigenlijk.
Maar een ding moet je weten.
M'n moeder is wat prikkelbaar.
Ik ben degene voor wie je werkt.
Ze kan zeggen wat ze wil, maar ze kan je niet ontslaan, begrijp je ?
Ja, ik begrijp het.
Maak u geen zorgen, Mr. Werthan, mij krijgt ze niet klein.
Als jongen woonde ik ten noorden van Macon.
Bij het slachten moest ik de varkens tegen de grond drukken.
En ik heb nog nooit een varken laten ontsnappen.
Hoe gaat 't, Idella ? - Ik leef nog.
Waar is die nieuwe stofzuiger ? - In de kast.
Ze raakt 'm niet aan. - Ik krijg elke keer een schok.
Ik heb er geen moeite mee.
Gaat u dan stofzuigen, dan ga ik voor u naar kantoor.
Waar is mama ? - Daar.
Je begrijpt wel wie dit is ?
Ik ben zo terug, Hoke.
Ik zou niet graag in je schoenen staan, al kwam Jezus zelf het vragen.
Kom nou alleen even gedag zeggen. - Luister 's even...
Als de grondwet nog klopt, heb ik rechten.
Natuurlijk, mama. - Wat ik beslist niet wil is zo'n...
zo'n chauffeur die niks anders doet dan eten en telefoneren.
Niet in mijn huis. - En Idella dan ?
Die had ik al toen je 14 was. We weten uit elkaars vaarwater te blijven.
En dan nog zijn er stukjes uit m'n trouwporselein.
Wil ze zich wreken op jouw porselein ?
Niet zo brutaal.
Vroeger konden we ze niet bekostigen, we deden alles zelf. Dat was beter.
Konden we 'ze' niet bekostigen ? Net gouverneur Talmadge.
Boolie, hoe durf je. Ik discrimineer niet. Je moest je schamen.
Probeer er nou het beste van te maken.
Vroeger in Macon kende ik ook een Miss Idella.
Zingen dat dat mens kon.
Met die longen van haar had ze in haar eentje een kerkkoor kunnen vormen.
Ongelogen. En dik dat ze was. Zoiets als dat fornuis daar.
Niet praten tegen Idella. Ze heeft werk te doen.
Wat moet dat voorstellen ? - Ik stof de gloeilampen af.
Wat een flauwekul. Wat maakt het uit of gloeilampen stoffig zijn.
Kom eraf. En zet dat trapje weg voordat er iemand over struikelt.
Ik ga, Miss Daisy. - Goed, Idella, tot morgen.
Ik ga ook, Miss Daisy. - Mooi zo.
Goeiemorgen, ik verzorg uw zinnia's.
Blijf uit m'n bloembed, jij.
Dat stukje grond achter de garage, dat ligt daar maar te liggen.
Zal ik wat tomaten en bonen zaaien ?
Als ik een moestuin wil, leg ik 'm zelf wel aan.
Wat doe je daar ?
Ik hou van een huis met foto's. Die maken het pas gezellig.
Ik wil niet dat je in mijn spullen zit te neuzen.
Het was koud vannacht, hé ? - Hoe moet ik dat weten ? Ik sliep.
Idella zei dat we koffie en schuurpoeder nodig hebben.
'We' ? - Ja, en we moeten zilverpoets hebben.
Dat weet ik wel.
Ik ga met de bus naar Piggly Wiggly.
De bus ? Zal ik u niet liever rijden ? - Nee dank je.
Daar ben ik voor aangenomen. - Dat kan wel zijn.
Dan zoek ik iets anders om te doen. - Als je maar van m'n spullen afblijft.
Ik ga boodschappen doen, Idella.
Miss Daisy, het is toch zonde als die mooie Hudson maar in de garage staat.
Hij heeft nog geen centimeter gereden sinds u 'm heeft.
Ze hadden 'm evengoed kunnen houden. - Dat vind jij.
Ja, en het geeft geen pas dat een sjieke, rijke joodse dame als u...
met zakken vol kruidenierswaren de bus in klautert.
Laat mij ze dan voor u dragen. - Ik kan zonder jou, ik hoef jou niet.
En zeg niet steeds dat ik rijk ben. Is dat wat jullie in de keuken bespreken ?
Ik vind het vreselijk als ze in m'n eigen huis over me roddelen.
Ik ben geboren in Forsyth Street en ik weet wat een cent waard is.
M'n broer mocht geen kat omdat we het eten niet konden bekostigen.
Ik moest van m'n zusters spaargeld naar de kweekschool. We hadden niks.
Maar nu gaat het u niet slecht.
Wat moet dit betekenen ? - Ik wil u naar de winkel rijden.
Waar gaat u heen, Miss Werthan ?
Een boodschap doen.
Ga weg, ik doe zo vaak boodschappen met de bus.
Weet ik, maar ik moet iets doen voor het geld dat Mr. Werthan me geeft.
Hoeveel betaalt hij je ? - Dat is een zaak van hem en mij.
Als het meer is dan zeven dollar per week, is het pure diefstal.
U heeft gelijk, zeker als ik de hele dag alleen maar op een kruk zit.
Naar Piggly Wiggly. Dan naar huis. Verder niks.
Wat ruikt zo'n nieuwe auto heerlijk, vindt u ook niet ?
Ik ben niet van gisteren, Hoke. - Dat weet ik.
M'n man heeft me leren autorijden. Ik weet alles nog precies.
Dus haal je maar niks in je hoofd. Wacht even, je rijdt te hard.
Nee, Miss Daisy, we rijden maar een kilometer of 30.
Ik rij graag onder de snelheidsgrens. - Ja, maar je mag hier 55.
Hoe langzamer je rijdt, hoe zuiniger. Dat weet ik van m'n man.
We kunnen net zo goed naar Piggly Wiggly gaan lopen.
Is dit jouw auto ?
Nee. - Betaal jij de benzine ?
Nee. - Nou dan.
Volgens sommigen takel ik af, maar ik bepaal wat er in mijn auto gebeurt.
Waar ga je heen ?
Naar de winkel, zoals u zei. - Neem dan Highland Avenue.
Daar zit Piggly Wiggly niet. - Weet ik, maar die weg neem ik altijd.
Dat is drie blokken uit de richting. Ik kan hier niet keren.
Draai om. Ik rij al naar die zaak zolang die bestaat. We gaan verkeerd.
Ga onmiddellijk terug. - Kijk 's, daar is Piggly Wiggly.
Je gaat keren.
Pas op, daar loopt een meisje. - Ik zie het.
Hier parkeren.
Wacht even. Geef me de sleutels.
Je blijft bij de auto, en je gaat niet rondbazuinen wat ik kom doen.
Mr. Werthan ?
Ja meneer, met mij. U raadt het nooit.
Ik heb uw moeder naar de winkel gereden.
Ze spartelde wel wat tegen, maar ze is nu in de winkel.
Oei, ze zag dat ik stond te telefoneren.
Dadelijk gaat ze midden in de winkel een scène staan maken.
Zegt u dat wel, het heeft me maar zes dagen gekost...
even lang als God nodig had voor de schepping. Tot ziens.
Oscar, Junior, hoe gaat 't met jullie ? - Hoe heb jij het bij die oude dame ?
Ik moet zeggen: Scènes maken kan ze als de beste.
Wat valt er te lachen ?
We staan gewoon wat te dollen.
Ze doen al 15 jaar de najaars- schoonmaak bij mij. Ze dollen nooit.
Bemoei je niet met hen. En doe je jas aan. We zijn laat.
Idella, ik ga.
Ik ook, Idella.
Hoor, Israël, de Heer onze God is een.
Ik kan zelf wel instappen. Weg hier.
Is er iets, Miss Daisy ? - Nee.
Heb ik iets fout gedaan ? - Nee.
Ja. - Maar ik heb niks gedaan.
Je stond pal voor de deur geparkeerd, alsof ik de koningin van Roemenië was.
Ik zei toch dat je achter moest parkeren ?
Ja, maar ik wou gewoon... Er stonden daar nog twee chauffeurs.
Ik stond voor gek, en goed ook.
Miss Daisy, God weet dat u niet gek bent.
Langzamer.
Ik kon gewoon zien wat Miriam en Beulah dachten.
Wat dan ?
Dat ik doe alsof ik rijk ben. - U bent rijk.
Nee. En niemand kan zeggen dat ik me aanstel.
In Forsyth Street aten we vaak grutten, en vaak nog minder, geloof dat maar.
Miss Daisy, als ik had wat u heeft...
dan zou ik ermee pronken ook.
Walgelijk. Hou je mond.
Blanken zal ik nooit begrijpen. - Wat zei je ? Ik hoorde het wel.
Miss Daisy, u heeft een chauffeur nodig...
en God weet dat ik een baan nodig heb. Laten we het daar bij houden.
Dag mama, wat is er ?
Ik denk niet altijd dat er wat is als je belt, maar nu bel je zo vroeg.
Ik kom zo snel mogelijk.
Laat ik er maar gauw heengaan. - Dag.
Toe nou... - Wees niet zo gehaast, 's morgens.
Ik eet toch te veel. En het klonk alsof het dringend was.
Het zal 's niet zo zijn. Doe haar de groeten.
De koffie wordt oud.
Dus je leeft nog wel ?
Ik wou dat je er was als hij komt, dan kan je het zelf horen.
Wat is er dan ? - Hij besteelt me.
Hoke ? Weet je dat zeker ? - Ik klets niet, ik kan het bewijzen.
Dit lag in de vuilnisbak, onder de koffiedik.
Heeft hij een blik zalm gestolen ? - Dat zie je toch ?
Ik wist dat er iets was. Ze stelen allemaal. Dus ben ik gaan tellen.
Eerst het zilver, toen de linnen tafellakens, en toen de voorraden.
En het eerste wat ik zag was een lege plek...
achter de limabonen. Ik wist het meteen.
Acht blikken zalm, ik had er negen. Drie voor een dollar.
Ik mis m'n ontbijt en kom te laat op de bank voor 'n blik zalm van 33 cent.
Wil je 33 cent ? Een dollar, 10 dollar ? Koop maar een hele kast vol zalm.
Sta niet met geld voor m'n neus te wapperen.
Ik wil geen geld, ik wil m'n spullen.
Een blik zalm ? - Het was van mij.
Hij krijgt elke dag genoeg te eten, en ik vertel altijd precies wat het is.
Het zijn net kinderen, ze pakken wat ze hebben willen.
Hij wil het vast niet toegeven. 'Nee, ik weet er niks van', zegt hij.
Ik kan hier niet tegen, ik heb geen privacy.
Ja hoor, verdedig 'm maar, dat doe je altijd.
Goed, wil je weer rijden ? Regel het maar met de verzekering.
Neem die eeuwige bus maar of koop 'n taxi, maar val mij er niet mee lastig.
Wat komt hij in vredesnaam zo vroeg doen ?
Veel goeds zal het niet zijn.
Dag Miss Daisy. Volgens mij krijgen we beter weer.
Dag Mr. Werthan. Bent u bezig ?
Ik moet je even spreken, Hoke.
Dat is goed. Even m'n jas uittrekken.
Gisteren toen u weg was heb ik een blik zalm opgegeten.
U had gezegd dat er karbonade over was, maar die was nogal droog.
Ik heb bij Piggly Wiggly 'n nieuw blik gekocht. Zal ik 't terugzetten ?
Graag, Hoke. - Ik kom zo bij u, Mr. Werthan.
Ik moest me maar 's gaan omkleden.
Miss Daisy, ik zat net te denken...
Dit is al ons derde bezoek deze maand, en 't is nog niet eens de 20ee.
Ik kom hier graag met mooi weer. - Ja, u heeft helemaal gelijk.
Mr. Sig's graf ligt er schitterend bij.
U bent de beste weduwe van heel Georgia.
Boolie zeurt altijd dat ik het moet laten onderhouden.
'Blijvende zorg' noemen ze dat. - Doet u dat maar niet.
Het is goed als een van je verwanten voor je zorgt.
Boolie doet mij in de blijvende zorg voordat ik koud ben.
Wat bent u toch bijdehand.
Zet die azalea even op het graf van Leo Bauer.
Is dat de man van Miss Rose Bauer ?
Ja, ze vroeg me om die plant mee te nemen.
Waar is zijn graf ?
Precies weet ik het niet, maar het is twee rijen die kant op.
Het staat op de steen: Bauer.
Wat is er nog ? - Niks, helemaal niks.
Twee rijen die kant op. Er staat 'Bauer' op de steen.
Bauer, ja... Hoe ziet dat eruit, Miss Daisy ?
Hoe bedoel je ?
Ik bedoel dat ik niet kan lezen.
Ik kan niet lezen, Miss Daisy. - Ik zie je altijd in de krant kijken.
Dat is het nou juist: Ik kijk alleen maar.
Ik probeer aan de foto's te zien wat er aan de hand is.
Je kent het alfabet toch wel ? - Ja, het ABC ken ik goed.
Ik kan alleen niet lezen. - Je maakt me kwaad als je dat zegt.
Als je het alfabet kent, kan je lezen. Je weet het alleen zelf niet.
Ik heb oerdomme kinderen lesgegeven.
Die konden goed genoeg lezen om een naam op een grafsteen te vinden.
De naam is Bauer.
Die 'buh'-klank, waar lijkt dat op ?
'B' ? - Natuurlijk.
'Er'... Daar eindigt het op. Bauer.
Welke letter klinkt als 'er' ?
De 'R'.
Dus de eerste letter is een... - B.
en de laatste een... - R.
'BR'... 'B-er'... Het klinkt zelfs als 'Bauer'.
Zegt u dat wel, Miss Daisy.
Is dat alles ? - Dat is alles.
En de letters in het midden ? - Nu niet. Hiermee kan je het vinden.
De eerste een B, de laatste een R.
Dat is 'm, ik heb 't gevonden.
Ik ben u erg dankbaar. - Onzin, ik heb helemaal niks gedaan.
De spullen kunnen weer in de auto. 't Is om te smoren, zo heet.
Natuurlijk heb ik het gezegd.
Hoe kan je dat nou vergeten op te schrijven.
Sorry, Miss Florine.
Schat.
Kom 's even. - Ik kom er aan, schat.
Weet je waar het om gaat bij een kerst receptie ? Om oog voor detail.
Ik heb je honderdduizend keer gezegd dat je het op moet schrijven.
De kokos is op. - We vinden er wel wat op.
Dat zei ik ook. - Maar je schrijft het niet op.
Met Kerstmis hoef je niet met smoesjes aan te komen.
Bedenk jij maar hoe je zonder kokos voor vijftig mensen ambrosia maakt.
Trek het je niet aan, de wereld vergaat niet.
Het energiebedrijf heeft in elk geval een goeie kerst.
Miss Florine steekt iedereen de ogen uit met haar kerstverlichting.
Als je zo'n neus hebt als Florine ga je toch niemand prettige kerst wensen ?
Toch vind ik het met de kerstdagen erg gezellig bij hun thuis.
Logisch, jij bent de enige christen. - En de nieuwe kokkin.
Florine is slecht met personeel.
Maar dat is mijn zaak niet. Ze slooft zich te veel uit.
De tuinclub, de vrouwenvereniging... Terwijl ze haar niet eens zien staan.
Maar ze zal niet een glas ijsthee klaar- maken voor de joodse damesvereniging.
Als ze het dit jaar maar uit haar hoofd laat om te gaan zingen.
God Almachtig, wat heeft ze nou toch neergezet.
Als haar grootvader, de oude Freitag, dit zag zou hij...
uit z'n graf komen en haar bij haar lurven grijpen.
Dit is geen kerstkado.
Ik doe niet aan kerstkado's, dat weet je. Ik kwam dit toevallig tegen.
Maak dan open.
Nee maar, niemand heeft mij ooit een boek gegeven.
'Zaner Schrijfmethode.'
Hier heb ik altijd uit lesgegeven.
Het is een beduimeld boekje, maar je kunt er goed mee leren schrijven.
Maar dan moet je wel oefenen.
De burgemeester heeft 't ook gebruikt. - Heel hartelijk dank.
Het is geen kerstkado. Joden horen geen kerstkadootjes te geven.
En klets er niet over tegen Boolie en Florine.
Dit blijft onder ons.
Prettige kerst, moeder Werthan. - Ik hoop dat ik niet ga spugen.
Prettige kerst, mama.
Ze was er fel op tegen, maar het werd tijd voor een nieuwe auto.
Jullie zullen deze wel missen.
Nee, ik denk niet dat ik 'm erg zal missen.
Jij hebt er altijd in gereden, het moet je wel aan het hart gaan.
Nee hoor, want ik heb 'm gekocht.
Echt waar, het is helemaal rond met Mr. Mitchel.
Voor hoeveel ? - Dat is een zaak van hem en mij.
Boolie, ik heb een juweeltje voor je. Heb je dat papier voor me, Hoke ?
Ja, ik heb 't. - Ik kom er aan.
Had 'm liever rechtstreeks van mama gekocht.
Nee, uw moeder en ik hebben al zoveel met elkaar te maken.
Ik ga niet ook nog 's een auto op afbetaling van haar kopen.
't Is een goeie wagen, maar dat weet jij het allerbeste.
De beste die er gemaakt is. En als de nieuwe auto Miss Daisy niet bevalt...
rij ik haar af en toe in deze. - Dat is geschikt van je.
Ach, we doen wat we kunnen.
Het is drie over zeven.
U wilde om kwart voor acht weg. - Op z'n laatst, zei ik.
Waarom loopt u nou zelf met die spullen te sjouwen ?
Er was niemand om me te helpen. - Allemachtig.
Die bagage is in vijf minuten ingeladen.
U breekt allebei uw armen en benen voor we goed en wel weg zijn.
Ik wil me niet hoeven haasten. - Wat een onzin.
U zit al anderhalve week in de startblokken.
Nee, afblijven. - Mooi pakje. 't Kado voor Mr. Walters ?
Ja, het is breekbaar, ik hou het wel bij me.
We waren al bijna weg. - Om kwart voor 8 toch ?
Ze heeft 't weer. - Hou je mond.
Dit heeft Florine gekocht. Het is heus geen slang.
Briefpapier waarschijnlijk. - Geweldig.
Oom Walter is blind. - Misschien zeep.
Fijn dat jullie zo'n interesse tonen voor z'n 90ee verjaardag.
Toe nou, ik kan niet mee naar Mobile. Ik moet naar New York voor 't congres.
Het congres begint maandag. Ik weet best hoe het zit.
Florine heeft die kaartjes acht maanden geleden besteld.
My Fair Lady gaat je boven je eigen vlees en bloed.
Dat zullen die christenen fijn vinden. - Je bent onmogelijk als je zo doet.
We moeten naar een souper in Mobile. - Je haalt het wel.
Zonde, ze hebben vast krab gemaakt.
Ze maakt zich een beetje druk.
Hier is 50 dollar voor als er wat is. Niet aan mama laten zien.
Heb je een kaart bij je ? - Ja, die heeft ze achterin.
't Is 16 over 7.
Ga bij de tijdmelding werken. - Ik wil het spitsuur vermijden.
Dat lukt wel. Feliciteer oom Walter en geef iedereen een zoen.
Heb je de airconditioning laten nakijken ?
Ja, dat heb ik gedaan, al weet ik niet waarvoor.
Hij mag toch nooit aan. - Wees stil.
Het beste.
Grote God...
Linksaf.
Nee, rechtsaf.
Weet u wanneer ik voor het eerst buiten Georgia kwam ?
Een paar minuten geleden.
M'n dochter is getrouwd met een treinsteward.
Ze is altijd op reis:
New York, Detroit, Saint Louis...
Ik zeg tegen haar: Dat is allemaal prachtig, maar voor mij hoeft 't niet.
Dus dit is voor mij de eerste keer.
En ik moet u zeggen:
Alabama lijkt me niet veel soeps.
Idella's gevulde eieren zijn prima.
Jij vult jezelf ook prima.
De eerste keer dat ik naar Mobile ging...
dat was voor Walters trouwdag, in 1888.
Dan was u nog maar een ukkie. - Ik was twaalf.
We gingen met de trein, ik vond het zo spannend.
Ik was nooit op een bruiloft geweest, en had nooit de oceaan gezien.
't Was de Golf van Mexico maar, zei papa, maar dat kon me niet schelen.
Ik vroeg papa of ik m'n hand in het water mocht steken.
Hij lachte omdat ik zo schuchter deed.
En toen proefde ik het zoute water aan m'n vingers.
Wat raar om zoiets te onthouden.
Niet raarder dan wat de meeste mensen onthouden.
Hé boy.
Wat moet dat met die auto ? - Dat is mijn auto, agent.
Mag ik uw papieren even zien ? En jouw rijbewijs, boy.
Wat staat daar ? Wertheran ? - Werthan.
Nooit gehoord. Wat is dat voor naam ?
Hij is van Duitse origine.
Een ouwe nikker en een ouwe jodin die samen op stap zijn.
Wat een vertoning.
God, op dat bord staat dat Phoenix nog 48 kilometer is.
Maar we moeten helemaal niet over Phoenix.
Misschien heeft u het fout gelezen. - Welnee. Stoppen.
God sta me bij.
Je hebt de verkeerde afslag genomen bij Opelika.
U ook, Miss Daisy, en u heeft de kaart.
Ik was bezig met de lunch.
Die afslag was hooguit een half uur geleden.
Ze hebben krab voor me klaargemaakt. Ze doen altijd zoveel moeite.
Straks is ie niet meer te eten.
We moeten even stoppen. - Is er iets met de auto ?
Nee, er is niks met de auto, maar u moet me even excuseren.
Ik moet een plasje plegen.
Was op het benzinestation gegaan.
U weet dat de toiletten daar verboden zijn voor kleurlingen.
We zijn zo in Mobile, je wacht maar even.
Je wacht maar, zei ik. - Ik hoorde u wel.
Hoe zou u zich voelen als u dat moest vragen alsof u een kind was ?
Ik zou me schamen. - Ik ben geen kind.
En ik ben ook geen rug waartegen u maar hoeft te zeggen waar u heen wilt.
Ik ben een man van bijna 70, en ik weet wanneer m'n blaas vol is.
Ik stap nu uit en ik ga doen wat ik doen moet.
En ik neem de sleutel mee, en daarmee uit.
Alles in orde, Miss Daisy ?
Natuurlijk.
Sliok ? Met Boolie. Hoe gaat het ?
Gefeliciteerd met je vader.
Boolie aan de lijn.
Dag jongen.
Oom Walter vindt het leuk dat je belt. Hij kan niet naar de telefoon komen.
Hoe is 't met Hoke ?
Hoe zou 't met hem moeten zijn ?
Ik moet ophangen.
Ik zal het zeggen.
Goeiemorgen, Mrs. Mc Clatchey.
Jij ook goeie morgen.
Kan ik 'm spreken ?
Het gaat om Mr. Sinclair Harris. - M'n neef Sinclair ?
Z'n vrouw. - Janette.
Met dat rare accent. - Ze komt uit Canton, Ohio.
Ze wil dat ik voor haar ga werken.
Ze vroeg: Hoe word je daar behandeld, Hoke ?
Met zo'n verstopte neus-stem, u weet wel.
Ik zeg: Prima, Mrs. Harris.
Ze zei: Als je wat anders wilt, weet je wie je moet bellen.
Krijg nou wat. - Ik vond dat u het hoorde te weten.
Krijg nou de ziekte. - Ze maakt het wel bont, hé ?
Zeg maar wat je wilt verdienen, zei ze.
Ik snap 't. En heb je dat gedaan ?
Wat bedoelt u ? - Zeggen wat je wilde verdienen.
Toe nou, waar ziet u me voor aan ? Ik ga niet werken voor zo'n mispunt.
Maar ze heeft je aan 't denken gezet. - Zo zou je het kunnen zeggen.
Zeg maar wat je wilt verdienen. - Precies, dat zei ze.
65 dollar per week, hoe klinkt dat je in de oren ?
Dat klinkt lang niet slecht.
Maar 75 klinkt natuurlijk nog beter.
Dat is waar.
Met ingang van deze week.
Dat is heel geschikt van u, Mr. Werthan, dank u wel.
Heeft u dat wel 's gehad, dat ze om je ruziën ?
Nee.
Het is een heerlijk gevoel.
Een een.
Een negen.
Een twee.
Mah-jong. - Wat heb jij een geluk, Beulah.
Ogenblikje.
Dat jullie daar naar kunnen kijken.
Je moet er gewoon even inkomen.
Er blijft niks over van jullie hersenen.
Breng de cake maar, Hoke.
Strooi die erwten niet rond, Idella. - Dat doe ik toch nooit ?
Grote God, wat een bos haar heeft die vrouw.
Hoe krijgt ze het zo glanzend ? - Ze wast 't met mayonaise.
Dat meen je niet. - Echt waar. Gelezen in Life.
Dat geloof je toch niet ?
En ? Ze is wat van plan, hé ?
Zo wordt 't niks.
De kip ligt te dicht op elkaar en het vuur is te hoog.
Bemoei je er niet mee.
't Is uw kip.
Eet smakelijk.
Wie is daar ?
Hoke, hoe ben je in vredesnaam...
Ik heb op gladde wegen leren rijden toen ik voor Avondale reed.
Er is niks aan, maar toch zie je ze overal op elkaar botsen.
't Fornuis is vast uit, dus ben ik langs Krispy Kream gegaan.
U moet 's morgens koffie hebben. - Dat is lief van je.
We hebben geen goeie koffie gehad sinds Idella is overleden.
Ik kan haar broodjes maken, en wij allebei kunnen haar kip maken.
Maar niemand kan haar koffie maken. - Dat is helemaal waar.
Idella had het goed.
Vast wel...
Wat ga je doen ? - Even deze kleren uittrekken.
Ik weet niet wat je hier kunt doen, behalve mij gezelschap houden.
Dan zal ik 's zien of ik een vuur kan maken.
Neem maar wat je wilt uit de ijskast. Het bederft toch maar.
En dweil die druppels op.
Ik ben de dienstmeid niet.
Ik kom zodra ik m'n eigen oprit uit kan komen.
Laat maar, Hoke is hier. - Hoe krijgt ie dat voor elkaar ?
Hij is erg handig. Ik maak het prima, ik heb verder niks nodig.
Verkeerd nummer. Ik heb 'r nog nooit zo liefdevol over Hoke gehoord.
Ik zei niet dat ik van 'm hield, maar dat ie handig is.
Zit je me nou te treiteren terwijl we middenin een ijsregen zitten ?
Dank u, Mr. Welborne. U allemaal bedankt.
Ik dank u voor mijn verkiezing als Beste Ondernemer van Atlanta '66.
Die eer viel altijd prima knapen ten deel. Ik had het nooit verwacht
Ik ben bang dat m'n verlies van boven en m'n winst van onderen...
een competentie suggereren die ik niet echt bezit.
Maar ik wou dat m'n vader en grootvader dit konden zien.
72 jaar terug huurden ze een oude fabriek op Decatur Road...
met 25 weefgetouwen. De groei ging gelijk op met die van Atlanta...
en we hebben altijd het idee gehad dat wij hetzelfde wilden als Atlanta.
Deze onderscheiding bewijst dat we gelijk hadden. Dank u.
Waar bleef je nou zo lang ?
Ik kon er niks aan doen, het is daarginds een chaos.
Nu kan ik net zo goed helemaal niet meer naar synagoge gaan.
Nee, u kunt vanmorgen niet naar de synagoge.
Hoezo ? Wat heb je toch ?
Er is een bomaanslag gepleegd op de synagoge.
Een bomaanslag op de synagoge ?
Daarom zitten we zo lang vast. - Ik geloof er niks van.
Ik hoorde het van een agent daarginds.
Zijn er slachtoffers ?
Dat heeft hij niet gezegd. - Wie doet er nou zoiets.
U weet net zo goed als ik dat het altijd dezelfden zijn.
Ik weet nog, lang geleden.
Ik zal niet ouder geweest zijn dan tien, elf jaar.
Ik had een vriendje dat Porter heette. Op 'n dag hing z'n vader aan 'n boom.
De dag ervoor waren we nog aan het hoefijzer werpen geweest.
Een lol dat we hadden.
Hij zei dat Porter en ik net zulke sterke armen zouden krijgen als hij.
En nou hing hij daar in die boom...
z'n handen op z'n rug gebonden, overal vliegen.
Ik moest meteen overgeven.
Huilt u maar.
Ik huil niet.
Waarom vertelde je dat ?
Weet ik niet, Miss Daisy. Ik moest er aan denken door die toestand daar.
Dat met de synagoge is heel anders. - Als u het zegt...
Trouwens, misschien kletste die agent maar wat.
Waarom zou hij daar nou over liegen. - Jij vertelt alles verkeerd door.
Het was een bomaanslag, dat weet u best.
Rij door, ik wil er niks meer over horen.
U bent de baas. - Hou je mond.
Mama, waar zit je ?
Boven.
Hoe voel je je ?
Dat vraag je niet aan iemand van bijna 90.
Je ziet er goed uit. - Dat is m'n jeugdige uitstraling.
Ik heb je boodschap ontvangen. - Florine is ook uitgenodigd.
Hoke moet ons maar rijden, het zal wel druk zijn.
We moeten er even over praten. - Waarover ?
Of het wel haalbaar is.
Martin Luther King heeft prachtige dingen bereikt.
Als je niet wilt, zeg het dan gewoon. - Ik wil best.
Je weet hoe ik erover denk. - Maar Florine wil niet.
Die heeft er niks mee te maken. Ik moet aan de zaak denken.
Aha, de firma gaat failliet als jij naar een diner met King gaat.
Dat niet, maar een hoop zakenrelaties zouden het niet graag zien.
Ze zouden in hun vuistje lachen...
en me achter m'n rug Martin Luther Werthan noemen.
Wie weet vragen ze me niet meer voor zakenlunches.
Jack Raphael van Ideal Mills is een New Yorkse jood, geen Georgia-jood.
En natuurlijk zijn alleen New Yorkse joden echt slim...
dus kon hij de opdrachten wel 's krijgen in plaats van ik.
Misschien gaat het ook niet zo.
Maar soms werkt het zo wel.
Als wij niet gaan, kunnen anderen onze plaatsen gebruiken.
Wij ? Bedoel je dat ik ook niet mag gaan ?
Je mag doen wat je wilt. - Dat is aardig van je.
Mag ik vragen waarom je zo met Martin Luther King wegloopt ?
Dat was vroeger wel anders.
Ik ben nooit bevooroordeeld geweest, dat weet je best.
Goed. Vraag Hoke dan maar mee.
Doe niet zo raar, die zou toch niet meegaan.
Vraag 't hem maar.
Zullen we ?
Boolie zei laatst zoiets raars.
Wat zei hij dan ? - Hij had het over Martin Luther King.
Die ken je zeker wel ? - Martin Luther King ? Die ken ik niet.
Ik dacht dat je 'm wel kende. Je kent z'n preken toch ?
Dat wel. Net als u, van de TV.
Ik vind 'm geweldig.
Wat wilde u nou vertellen ? - Ach...
Volgens Boolie wou jij mee naar dat diner. Heb je dat tegen hem gezegd ?
Nee. - Dat dacht ik al. Waarom zou je ?
Je kunt 'm horen zo vaak je wilt.
Geweldig, zoals de dingen aan het veranderen zijn.
Waar ziet u me eigenlijk voor aan ? - Hoe bedoel je ?
Die uitnodiging kreeg u een maand geleden al.
Als u wilde dat ik meeging...
waarom vraagt u me dat dan nu pas ?
Ik zei alleen dat Boolie zei dat je mee wilde.
Als u nog 's wilt dat ik meega, vraag het dan gewoon.
Maak je niet zo druk. - Laten we er verder niet over praten.
Allemensen...
Zoveel zijn de dingen kennelijk nog niet veranderd.
Ik breng u even naar de deur. - Laat maar, ik ga wel alleen.
Het Zuiden heeft enorme mogelijkheden.
Maar door de rassenscheiding loopt het Zuiden sociaal, qua onderwijs...
en economisch achter bij de rest van het land.
Toch wonen er in het blanke Zuiden miljoenen mensen van goede wil...
wier stem nog niet wordt gehoord...
wier koers nog onzeker is en wier moedige daden nog onopgemerkt zijn.
Deze miljoenen roep ik op hun moed te vergaren...
hun stem te verheffen en het voortouw te nemen.
De geschiedenis zal leren dat de tragiek van deze tijd...
niet lag in de bijtende woorden en de gewelddaden van de slechten...
maar in het schrijnende stilzwijgen van de goeden.
De woorden en daden van de kinderen der duisternis zullen ons berouwen...
maar evenzeer de angst en apathie van de kinderen des lichts.
Ben jij dat, Hoke ?
Ja, is alles goed met u ?
Waar heb je het huiswerk gelaten ?
Ik heb gisteravond alles nagekeken...
en ik heb 't klaargelegd om 't niet te vergeten als ik naar school ga.
Waar heeft u 't over ?
De kinderen rekenen erop dat ze hun huiswerk terugkrijgen.
Ze krijgen het altijd gauw terug, daarom ben ik zo geliefd.
U praat onzin. - Help me liever.
Goed, wat moet ik doen ? - Dat huiswerk zoeken.
Ik word niet boos als je het hebt opgeborgen, maar ik moet nu weg.
Dadelijk zitten ze helemaal alleen in de klas.
Ik doe alles fout.
Ga zitten voordat u zich bezeert.
Het spijt me zo, het is mijn schuld.
Ik heb alles fout gedaan. Het is vreselijk.
Nee, het is vreselijk dat u zich zo laat gaan.
Ik kan het huiswerk niet vinden, en de kinderen wachten.
Er wacht niemand, u bent geen onderwijzeres meer.
Dat maakt niks uit.
Er is niks met u aan de hand. - Daar weet je niks van.
Zeg 't eens, Hoke. - Het gaat om uw moeder.
Wat is er dan ? - Ze is in alle staten.
Dat is ze elke dag.
Vandaag is het anders.
Ik ben er zo.
Miss Daisy, er is niks met u aan de hand.
U bent wat in de war geraakt, maar dat kunt u zelf weer terugdraaien.
Nee, dat kan ik niet. - Begrijpt u wel hoe goed u het heeft ?
Nee, het is een grote chaos en ik kan er niks aan doen.
U bent rijk, u bent nog kras voor uw leeftijd...
en u heeft mensen die om u geven.
Ik vind het vreselijk om mensen tot last te zijn.
Als u iets vreselijks wilt zien, gaan we 's naar de psychiatrische inrichting.
Geen van die oudjes daar gaat zo tekeer als u nu.
Het spijt me zo, die arme kinderen...
Als u zo doorgaat belt Mr. Werthan dadelijk een dokter...
en die laat u binnen de kortste keren opbergen in het gesticht.
Wilt u dat soms ?
Heb je die Hudson nog ?
Die u had toen ik hier kwam ?
Nee, Miss Daisy.
Dat ding is al vijftien jaar geleden naar de sloop gegaan.
Nee, ik rij nu in uw een na laatste auto.
Een Cadillac uit 1965.
Die rijdt ook als een zonnetje.
Met jouw ogen zou je helemaal niet mogen rijden.
Hoe weet u dat nou, u kan toch niet door mijn ogen kijken ?
Jij bent m'n beste vriend.
Echt waar.
Hoke, leuk je weer 's te zien.
Ben je niet zelf hierheen gekomen ? - Nee, ik rijd niet meer.
M'n kleindochter heeft me gebracht. - Mag die al rijden ?
Michele is een jaar of 37.
Ze geeft biologie op Spellman College. - Dat wist ik niet.
Vreemd, om het huis te verkopen terwijl mama nog leeft.
Dat kan ik me voorstellen.
Maar ze is hier natuurlijk in geen twee jaar geweest.
Je gaat zeker niet zo vaak langs ? - Nee.
Het valt niet mee als je zelf niet rijdt.
En er gaat geen bus heen.
Ik ga wel zo vaak ik kan met de taxi.
Dat stelt ze zeker op prijs. - Jawel...
De ene dag is ze beter dan de andere.
Maar wie is dat niet ?
Vrolijk Thanksgiving-feest.
Kijk 's wie er is.
Goeiemorgen, Miss Daisy.
Heeft u veel omhanden ?
Reken maar. Ze gaat naar sieraden maken. Hoe vaak in de week ?
Ze maakt van alles: Broches, armbanden...
Ze kan een juwelierszaak beginnen. - Nee maar.
Zit je goed, mama ?
Laatst op de snelweg moest ik aan je denken.
Ik zag een Avondale-tankwagen met melk.
Een gigantisch ding met zeker 16 wielen.
Dat meent u niet. - Het leek me wel wat voor jou.
Hoke is hier voor mij, niet voor jou.
Dit is een van haar goeie dagen.
Ik moest de beste wensen van Florine overbrengen.
Ze zit in Washington. Ze is lid van het Republikeinse adviesorgaan.
Ga jij maar met de zusters dollen.
Ze wil je voor zich alleen.
Je bent me er een, mama.
Betaalt Boolie je nog ?
Elke week. - Hoeveel ?
Dat is iets tussen hem en mij. - Pure diefstal.
Zegt u dat wel.
Hoe is het met je ?
Ik maak er het beste van.
Ik ook.
Meer kan je niet doen, hé ?
Kijk 's...
U heeft nog niks van uw Thanksgiving-taart gegeten.
Laat me u helpen.
Lekker ?
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Uncas